سیستم اسپلیت مرکزی VRF چیست

سیستم VRF دستگاه یکپارچه سرمایشی و گرمایشی است که به صورت دو تکه شامل یونیت خارجی و یونیت های داخلی ساخته شده و با لوله کشی مسی حاوی مبرد به یکدیگر متصل می شوند و به همین خاطر به آن اسپلیت مرکزی VRF نیز گفته می شود زیرا همانند کولر گازی به صورت دو تکه ساخته می شود. یونیت خارجی که در مکانی خارج از ساختمان مانند پشت بام یا حیاط نصب شده، به صورت مرکزی به چندین یونیت داخلی یا همان فن کویل متصل می شود و سرمایش و گرمایش ساختمان را تامین می کند.

عملکرد سیستم VRF چگونه است

در این سیستم مایع مبرد حاصل از چگالش در یونیت خارجی به انشعاب های مختلفی تقسیم و راهی یونیت های داخلی شده و بعد از عبور از شیر انبساط، وارد کویل سرمایش DX می گردد. از سمت دیگر، هوای ورودی به یونیت داخلی (هوای اتاق) از روی کویل عبور کرده و پس از کاهش دما به اتاق دمیده می شود. بنابراین در سیستم VRF نیز از سیکل تبرید تراکمی بخار(کارنو) استفاده می شود.

در فناوری VRF، بواسطه استفاده از کمپرسورهای دیجیتالی یا کمپرسورهای اسکرال اینورتردار، نرخ جریان (Flow) مبرد (Refrigerant) ورودی به کویل یونیت های داخلی، می تواند متغیر (Variable) باشد. به این ترتیب با تغییر نرخ جریان مبرد، براحتی امکان کنترل دمای هر فضا، بطور جداگانه وجود خواهد داشت.

مزایای سیستم VRF

– با توجه به اینکه در صورت بکارگیری سیستم VRF برای هر اتاق یا فضای مشخصی در ساختمان، یک یونیت داخلی به طور جداگانه (مانند کولر گازی و فن کویل) تعبیه می شود، امکان کنترل دما در هر فضا، به شکل مستقل وجود خواهد داشت. این چنین می توان برخلاف سیستمی چون داکت اسپلیت، هر فضایی را متناسب با کاربری و نیاز افراد ساکن در آن فضا کنترل نمود.

– امکان سرمایش و گرمایش همزمان تمامی زون ها در نوع سه لوله ای سیستم های VRF (به مانند فن کویل های چهار لوله ای)

– در مقایسه با کولر گازی و داکت اسپلیت، مصرف برق کمتری دارد.

– با توجه به عدم نیاز به یک یونیت خارجی به ازای هر یونیت داخلی (بر خلاف کولر گازی و داکت اسپلیت) به زیبایی نمای ساختمان لطمه ای وارد نشده و فضای کمتری اشغال می گردد.

معایب سیستم VRF

– استفاده از کمپرسور در سیستم های VRF جهت تولید گرمایش (مانند کولر گازی و داکت اسپلیت هایی که کویل گرمایش ندارند)، به منزله مصرف قابل توجه برق خواهد بود و این در شرایطی است که سیستم های معمول گرمایشی (رادیاتور) از آب گرم که با مصرف گاز شهری تولید می شود، استفاده می کنند. لذا با توجه به هزینه های بالای برق در ایران، بکارگیری سیستم های VRF در فصل سرما به صرفه نخواهد بود. بخصوص آنکه به علت کیفیت پایین گرمایش سیستم های هیت پمپی، بایستی در صورت استفاده از VRF در شهر های غیر گرمسیری، از سیستم های جانبی مانند رادیاتور یا گرمایش از کف نیز بهره گرفت.

– امکان بهره برداری از سیستم VRF در ساختمان های خیلی مرتفع وجود ندارد. چنانکه هر شرکت تولید کننده ای، حداکثر فاصله عمودی مجاز بین یونیت خارجی و دورترین یونیت داخلی را اعلام می کند. محدودیتی که برای فن کویل ها وجود ندارد.

– احتمال نشتی مبرد در سیستم های VRF به مراتب بیشتر است و این موضوع یکی از نگرانی های جدی و قابل توجهی است که می تواند علاوه بر آسیب های زیست محیطی و به خطر انداختن سلامتی افراد، هزینه زیادی را جهت بازسازی سیستم تحمیل کند. چراکه توازن فشار مبرد در داخل لوله ها از بین رفته و سیستم بایستی بعد از تخلیه کامل، مجدداً شارژ شود.

مقایسه سیستم VRF با داکت اسپلیت

– هزینه های اجرا و نصب: هزینه اجرا و نصب سیستم های داکت اسپلیت کمتر از هزینه اجرا و نصب سیستم های VRF می باشد.البته به هزینه نصب و اجرای سیستم های داکت اسپلیت باید هزینه کانال کشی اضافه شود این در حالی است که این مورد برای دستگاههای VRF وجود ندارد.

– مصرف برق: مصرف برق سیستم های VRF کمتر از سیستم های داکت اسپلیت می باشد، با توجه به متغیر بودن جریان مبرد سیستم های VRF اعلام دقیق میزان مصرف برق امکان پذیر نیست اما برای حداکثر میزان کارکرد دستگاههای VRF و داکت اسپلیت ،میزان مصرف برق دستگاههای VRF در حدود ۶۰% مصرف دستگاههای داکت اسپلیت می باشد.

– آسایش کاربر: در سیستم های VRF به دلیل مستقل بودن فضاها این امکان وجود دارد که پانل مربوط به هر فضا به صورت جداگانه روشن و خاموش و نیز دمای آن را به میزان دلخواه تنظیم کرد.

– استقلال فضاها: در سیستم های داکت اسپلیت با روشن کردن دستگاه هوا از طریق کانال ها به همه فضا ها منتقل شده و امکان خاموش کردن دستگاه در یک فضای خاص و یا تنظیم دمای دلخواه آن وجود ندارد،در حالیکه در سیستم های VRF این امکان وجود دارد که پانل داخلی مربوط به هر فضا به صورت مستقل روشن و خاموش شده و نیز بر روی دمای دلخواهی تنظیم گردد.

– تعمیرات و نگهداری: با توجه به مجزا بودن پانل های خارجی دستگاه های داکت اسپلیت،این دستگاه ها نسبت به سیستم های VRF استهلاک کمتری دارند، همچنین در صورت خراب شدن یک یا تعدادی از پانل های خارجی بقیه دستگاه ها به کار خود ادامه می دهند در حالیکه در سیستم های VRF با از کار افتادن پانل خارجی کارکرد کلیه پانل های داخلی متوقف می شود.

– تعداد پنل های خارجی: استفاده از سیستم های VRF موجب کاهش تعداد پنل های خارجی و زیباتر شدن نمای ساختمان می شود.

– طول و ارتفاع لوله کشی: سیستم های VRF قابلیت لوله کشی در طول و ارتفاع های بالا را دارا می باشند در حالی که این میزان در سیستم های داکت اسپلیت محدود است. معمولا سیستم های داکت اسپلیت دارای ۵۰ متر طول کل لوله کشی و۳۰ متر لوله کشی در ارتفاع می باشند،در حالیکه این اعداد برای سیستم VRF خیلی بیشتر است.

– فضای اشغال: کانال کشی انجام شده در سیستم های داکت اسپلیت فضای زیادی را اشغال می کند در حالی که این امر در سیستم های VRF حذف می شود.